Slachtoffers en humor

België leeft weer. Naast de economische crisis en de problematiek in de politiek zijn er nu ook terug de ‘kleinere’ incidenten. Of misschien wel beter gezegd: kleine incidenten die als grote incidenten aankeken worden.

Neem nu als de joden. Ik heb respect voor alle geloofsovertuigingen. Maar het gaat er een beetje over. Eerst was er de uitspraak van Bert Anciaux die de vrijdagmoorden in een babycrèche van Kim D. vergeleek met de oorlog in Gaza. En door die vergelijking de Israëlieten ofwel de joden bestempelde als moordenaars en dat schoot wat in het verkeerde keelgat. Bij de reactie van de joden op Bert Anciaux kan ik nog leven. Maar de belachelijke reacties op verschillende andere zaken zijn er volgens mijn mening erover. Er waren de reacties op de grapjes van Philippe Geubels, de reactie op het programma van Meus omdat die het zogezegde lievelingsgerecht van Hitler wou klaarmaken die trouwens niet echt zou zijn. En dan de meest overdreven reactie, de reactie op de satirische katern in ‘Man Bijt Hond’. En dit is niet het enige voorval dezer dagen in verband met satirische programma’s.

Ook ‘Zonde van de Zendtijd’, het satirisch programma op Canvas met Henk Rijckaert en Bert Gabriëls in de rol van kritische mediagebruikers, kwam onder vuur te liggen. Ditmaal niet door de joden, maar door de Limburgse plastische chirurg Jef Hoeyberghs. Door de programmamakers werd hij gelokt naar een locatie waar ze van hem een wassenbeeld zouden maken om in Mme Tussauds te zetten. En dit geloofde hij. Hoe belachelijk. Een wassenbeeld van een plastisch chirurg. Hij eiste aan de makers een schadevergoeding van 10 000 EUR. Helaas werd het stukje niet uitgezonden door Canvas.

Volgens mij hebben sommige mensen het verleerd om nog met iets te kunnen lachen. Moesten alle slachtoffers van satirische humor al om een schadevergoeding gevraagd hebben van zo’n omvang de openbare zenders zouden zonder geld zitten. Gelukkig kunnen sommige mensen wel nog lachen, alhoewel het de slechte kant uitgaat de laatste tijd!

Kortrijk in Mijn Restaurant?

Mijn Restaurant, het kijkcijferkanon van de VTM, komt terug. En voor VTM is dat eigenlijk wel nodig. Amper kwamen programma’s van VTM de laatste tijd nog in de top tien bij de kijkcijfers, niet verwonderlijk als je zo’n bagger uitzend. Maar vanaf maart moet daar verandering in komen. Want dan zouden de uitzendingen van Mijn Restaurant terug gaan beginnen. Deze keer zouden de productiemensen niet geopteerd hebben voor de provinciehoofdsteden zoals de vorige keer, buiten jawel West-Vlaanderen. Maar voor de kleinere steden. Kortrijk werd alvast getipt volgens De Standaard.

De Kortrijkse Oude Dekenij staat al een tijdje leeg nadat heel wat verenigingen er de jongste jaren hun onderkomen vonden. De stad wou het gebouw verkopen voor ongeveer 1 miljoen euro, maar behalve (recent) traiteur Fruy bleven er weinig kandidaten over. Uiteindelijk zag ook Fruy af van zijn hotel- en restaurantplannen. 

Het gonst in de stad van de geruchten. Vast staat dat het pand voorlopig niet meer te koop is. De procedure is opgeschort tot het VTM-programma is afgelopen. 

Wie gaat het restaurant uitbaten? Het zou om twee ‘levenslustige Kortrijkzanen’ gaan – twee mannen – die niet vies zijn van enige mediaheisa. 

Pittig detail: de haastige verbouwingswerken aan de beschermde Oude Dekenij worden uitgevoerd zonder vergunning. Die is nog ‘onderweg’. 

Zieke vergelijking?

Ik kan er niet veel aan doen maar ergens moest ik mijn eerste post hieraan wijden. De moorden van Kim De Gelder op twee onschuldige kinderen en een verzorgster. Ergens ben ik blij dat ik afgewacht heb om er al ergens iets over te schrijven. Want ik vind het ten eerste zeer ziekelijk hoe je vanop een afstand ziet hoe de media van tegenwoordig zomaar op dit fenomeen afspringt als een sensatie. Oké, deze zaak verdient de aandacht, maar niet op zo’n manier. Films en programma’s schrappen op TV? Nu al een speciale uitzending op TV (verwijzing naar het programma van gisterenavond op VTM in het gemeentehuis van Denderdemonde)? 

We weten nog amper iets van de dader. Bij de eerste berichtgevingen over de dader en het feit dat hij niet meewerktte en ook amper iets at, dacht ik dat hij zich gewoon zou laten sterven omdat hij nog geen zelfmoord gepleegd had. Wat redelijk onlogisch is na het plegen van zo’n feiten. Zoals Jef Vermassen al in het begin zei, plegen de meeste mensen zelfmoord na zo’n onbegrijpelijke acties. Gelukkig kwam er deze avond rond een uur of elf “verlossend” nieuws. Na een interview met Jaak Haentjes, de man die opgezadeld zit met de verdediging van de jonge dader, kon er afgeleid worden dat Kim De Gelder bewust zijn dat hij iets onmenselijks heeft gedaan. Er wordt trouwens gezegd dat de jongeman ook een week geleden een bejaarde vrouw om het leven zou hebben gebracht.

Maar om eventjes verder te gaan op de relatie tussen de media en de dader, of misschien beter verdachte genoemd. Want in principe zijn de daden nog niet bewezen, en volgens de wet is hij dan nog gewoon een verdachte. Mijn persoonlijke mening is dat er nogal veel zieke conclusies worden getrokken. En vooral zieke vergelijkingen. Denk maar aan de vergelijking tussen Kim De Gelder en Heath Ledger? Om te beginnen zou Gelder een anagram zijn van Ledger, pure waarheid maar als iedere mens die ook maar van zijn naam Ledger kan maken zo’n daden gaat plegen dan zitten we echt in een zieke maatschappij me dunkt. Verder zou hij de feiten gepleegd hebben een jaar en een dag na de dood van Heath Ledger. En dan de hoofdreden van de vergelijking: De Gelder zou, met de nadruk op zou, zwart-wit geschminkt zijn, net zoals The Joker, één van de laatste vertolkingen van Heath Ledger, dan wel zonder de schmink rond zijn mond, hij zou voortdurend gelachen hebben bij de ondervragingen en hij pleegde zijn moorden met een mes, het favoriete wapen van The Joker.

Wie komt daar nu op om die vergelijking te maken? Ik had er eerlijk gezegd nog nooit bij stilgestaan toen ik vernam dat de dader mogelijks zwart-wit geschminkt was en zijn moorden pleegde met een mes. Ergens is het wel logisch dat de media zoekt achter mogelijke conclusies tot waarom hij zo’n daden heeft gepleegd. Dat is ook belangrijk in zo’n zaken vooral omtrent de verwerking dat de waarom-vraag opgelost kan worden. Er werd niet alleen gedacht aan The Joker/Heath Ledger, ook gewelddadige games, obscure metalgroepen en andere gewelddadige films werden vernoemd tot mogelijke redenen van het “doorslaan” van Kim De Gelder. 

Hopelijk komen we ooit achter het échte verhaal en de échte aanzet tot het plegen van deze misdaad.

Welkom

Voor de lezers van mijn vorige blog zullen waarschijnlijk raar kijken als ze klikken op de aangepaste link die ze nu overal zullen vinden. Een nieuwe omgeving? Inderdaad een nieuwe omgeving. Ik moet toegeven dat mijn vorige blog nogal rap gemaakt was en aangezien ik de mogelijkheden via de host van mijn vorige blog niet zag om het oog ook wat te geven besloot ik om terug te keren naar een bloghost waar ik vroeger al een blog bij had. Dus vandaar heet ik jullie voor de tweede keer welkom op mijn blog. Zoals er al stond op mijn vorige blog zal je hier verschillende zaken aantreffen: gaande van recensies over bijvoorbeeld geziene films, tot vooruitblikken van films die ik nog wil zien. Dit maar om een simpel voorbeeld te geven. Er zal hier natuurlijk meer komen dan alleen maar films. Verwacht je ook aan veel actualiteit met daarbij vooral mijn eigen kijk of toets op die actualiteit.

Hopelijk krijgen jullie het hier een beetje naar jullie zin en mag ik jullie veel verwelkomen als lezer van mijn blog. Hou jullie vooral niet in om commentaar te geven op geschreven blogs.